Bijbelvorsers

Beëindiging publikaties op dit Blog

2011-06-12T12:15:00.000+02:00

Wegens de onvoldoende bezoekers en te weinig reacties, hebben wij anno 2011 besloten dit Blog op te geven. Tijdelijk laten wij het nog op het net aanwezig, omdat er bepaalde websites nog naar hier aanwezige pagina's verwijzen.

De teksten zullen worden getransfereerd naar de WordPress Blogs van ondermeer de Bijbelestudenten en de Christadelphians, waar zij ook zullen ge-update worden.

16° Eeuwse Broeders in Christus

2009-11-26T11:35:00.002+01:00

U kan een herwerkte versie van dit artikel vinden op Bijbelstudenten:

16° Eeuwse Broeders in Christus

Reeds in 1525 kunnen we een groep vinden van ernstig, biddende zoekers, die bijeen komen in het huis van de jonge geleerde Felix Manz in Zürich, Zwitserland, " in het hart gedrukt " door de overtuiging van Bijbelse waarheden die ze hadden geleerd, die zich"verbonden in een broederschap van het geloof: Bruder in Christo, broeders in Christus. " "De beslissing was" verzegeld door een plechtig maar intiem breken van het brood ".
De tijd was rijp voor de prediking van de waarheden van Gods Woord. Ervan overtuigd dat elke redelijk denkende man en vrouw graag de zuivere lering van de Schrift zou willen kiezen in plaats van versleten en in diskrediet gebrachte tradities en fouten van de mens, begonnen zij een bijbel campagne die over heel Europa waaide. Hun diepe overtuiging, geboren uit ernstige studie van het profetische Woord, dat Jezus Christus spoedig zou terug komen en zijn duizendjarig wereldwijd rijk zou vast stellen gaf een krachtige impuls aan de getuigenis. Binnen de ongelooflijk korte, hooguit, twintig jaar, waren er "Her-dopers" overal.
Net als rivieren die uit de Alpen stroomden had hun bericht wortel in Zwitserland, en wortelde het zich in Duitsland, Oostenrijk, Italië, Moravië, het stroomde verder oostwaarts naar Polen, Hongarije en Transsylvanië, westwaarts naar Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië en uiteindelijk ook over de oceaan naar Amerika. Hun daden en hun leerstellingen werden geregistreerd in het Duits, Italiaans, Frans, Latijn, Pools, Litouws, Tsjechisch, Hongaars, Oekraïens, Engels, Nederlands en Vlaams en liggen begraven in bibliotheken en archieven in de steppen van Rusland tot de prairies van de Verenigde Staten.
In 1545 waren er hele groepen van gelovigen, georganiseerd door regio en taal: Zwitserse Broeders, de Tsjechische Broeders, Pools Broeders, en zo verder, soms verschillend in specifieke aspecten van de leer en praktijk, maar het bezit van een gemeenschappelijke band van trouw aan een volledig Bijbel gebaseerde christendom. Tegen het einde van de 16e eeuw spreidde zich een netwerk van kleine gemeenten, verbonden door het geloof en vervolging, verlengd van de Dnjepr naar de Severn

Religion and spirituality part 6

2009-08-13T13:46:00.002+02:00

Please do find an update of this article about Judaïsm and Christianism against other religions on Biblestudents:

Religion and spirituality

Most / The Bridge

2008-12-06T18:25:00.002+01:00

Scenes from the short film "Most", the story of a bridge operator who is forced to choose between the life of the son he loves dearly and a train filled with people.

"Most" received an Academy Award Nomination for Best Live-Action Short Film.

See the Shortfilm on Biblestudents: Most or The Bridge

Zweren en het afleggen van eden

2008-11-22T13:07:00.002+01:00

In de Gemeenten van de Mennonieten, Amish en andere doopsgezinden wordt algemeen aangenomen dat een christen geen eed kan afleggen of zweren en dit op basis van Mattheüs 5:33-37 waar staat: “Eveneens hebt GIJ gehoord dat er tot hen die in de oudheid leefden, werd gezegd: ’Gij moogt niet zweren zonder [uw eed] gestand te doen, maar gij moet uw geloften aan de Heer betalen.’ Ik zeg U echter: Zweert in het geheel niet, noch bij de hemel, want [de hemel] is Gods troon; noch bij de aarde, want ze is de voetbank van zijn voeten; noch bij Jeruzalem, want dat is de stad van de grote Koning. Ook moogt gij niet bij uw hoofd zweren, want gij kunt niet één haar wit of zwart maken. Laat UW woord Ja gewoon Ja betekenen, [en] UW Neen, Neen; want wat daar nog bij komt, is uit de goddeloze.”

Dit zijn de woorden van onze Heer Jezus Christus. Zijn halfbroer Jakobus bevestigde wat Jezus in zijn bergrede had gezegd, zoals we kunnen lezen in Jakobus 5:12: “Bovenal echter, mijn broeders, houdt op met zweren, ja, hetzij bij de hemel of bij de aarde of met enige andere eed. Maar laat UW Ja, Ja betekenen en UW Neen, Neen, opdat GIJ niet onder een oordeel valt.”

Eigenlijk zou het duidelijk moeten zijn dat Jezus en Jakobus duidelijk zeggen: “houd op met zweren”. Maar zoals vaak worden deze eenvoudige woorden geïnterpreteerd tot op het punt dat men het tegenovergestelde gaat doen van wat er in de Schrift staat.

Waarom ophouden met zweren?

In het artikel Zweren en het afleggen van eden wordt in gegaan op het feit dat een christen reeds gebonden is door zijn woord en altijd de waarheid zal spreken.

Lees verder > Zweren en het afleggen van eden

Sleepnet

2008-11-22T13:05:00.002+01:00

“Het hemelse koninkrijk lijkt op een visnet dat in zee is uitgegooid en waarin allerlei vissen terechtkomen. Toen het vol werd, trok men het op het strand, waarna men erbij ging zitten en de voortreffelijke [vissen] in vaten verzamelde, maar die welke ongeschikt waren, wegwierp. Zo zal het gaan in het besluit van het samenstel van dingen: de engelen zullen uitgaan en de goddelozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden en hen in de vuuroven werpen. Daar zullen [zij] wenen en knarsetanden.” – Matthéüs 13:47-50

Deze illustratie van Jezus staat in een reeks van “koninkrijk der hemelen-illustraties”.

Jezus zegt hier dat, tijdens de voltooiing van de wereld, het net opgehaald wordt en de vissen worden gescheiden, de goede van de slechte. Voor zijn joodse toehoorders was dit gemakkelijk te begrijpen. De Mozaïsche Wet bepaalde dat sommige zeedieren onrein waren en niet gegeten konden worden, zoals b.v. rog en paling, maar ook weekdieren zoals mosselen, oesters, kreeften en garnalen (Leviticus 11:9-12).

Zijn de rotte (Grieks: sapros) vissen dan de ongelovigen? (Vergelijk met Matthéüs 7:17, 18 en Lukas 6:43)

In meerder artikelen omtrent het Koninkrijk van God wordt er na gegaan wat God oorspronkelijk bedoeld had.

Eeuwig leven onder volmaakte omstandigheden. Een goddeloze samenstel van dingen vernietigd. Een oorlog van de Grote dag van God. Loyalen aan Jehovah die in leven blijven. Kwaad, lijden en dood vernietigd voor goed. Er wordt na gegaan of er nog rechtvaardigen en onrechtvaardigen zullen zijn. En of wij dan eindelijk komen tot volmaaktheid en een toestand waarin mensen volledig aan Gods maatstaven zullen voldoen.

Lees hiervoor:

Sleepnet

Rechtvaardigen

Plan van God

Mogelijke wereldvrede

Koninkrijk gods

Koninkrijk van God

Andere Schapen

2008-11-22T13:00:00.002+01:00

In de kerken horen wij regelmatig praten over schapen en herders. er zijn leiders en volgelingen.

In Johannes hoofdstuk 10:1-18 vinden wij een gelijkenis van Jezus over schaapskooien en twee groepen van schapen. Jezus vergelijkt zijn volgelingen met “schapen”. In de bijbel wordt in het algemeen over Gods volk als over “schapen” gesproken. Schapen hebben de reputatie gemakkelijke en volgzame dieren te zijn, een eigenschap die Jezus ook verwacht van zijn discipelen.

De gelijkenis van schaapskooien en de twee groepen schapen wordt reeds eeuwen begrepen als zijnde de joodse christenen en de christenen van heidense afkomst die door Jezus samen onder één verbond worden gebracht.[2] Jezus heeft geen andere gelijkenis gegeven waarin hij de toetreding van de heidenen tot zijn Gemeente heeft gegeven dan die welke we terugvinden in Johannes 10. Een groepering die als Jehovah's Getuigen bekendstaat, geeft aan deze gelijkenis een geheel andere interpretatie. De ene groep schapen zou bestaan uit “144.000 geestelijke Israëlieten” en de andere groep uit “christenen” die niet verwachten ooit met Jezus in zijn hemelse koninkrijk verenigd te zijn en bijgevolg niet deelnemen aan het Avondmaal des Heren.

Een degelijke beschouwing van Jezus’ illustratie zal ons duidelijkheid brengen in verband met de betekenis ervan.

In het artikel dat oorspronkelijk op de website van de vroegere Vrije Christenen verscheen worden enkele vragen geponeerd.

Van hoeveel schaapskooien is hier sprake?

Maakt Jezus de twee kudden één?

Heeft ook Paulus het niet over twee groepen die één worden gemaakt.

Hoe zit het met de natuurlijke joden en de heidenen?

Is de kleine kudde de 144 000?

Wie zijn de gezalfden en is het een bestuurlijke groep op aarde?

Hebben de andere christelijke schapen een andere hoop?

Er wordt in gegaan op wat Jezus duidelijk wilde maken kunnen we samenvatten met de kern van zijn gelijkenis:

2 Maar wie door de deur binnengaat, is [de] herder van de schapen. 3 Hem doet de deurwachter open, en de schapen luisteren naar zijn stem, en hij roept zijn eigen schapen bij de naam en leidt ze naar buiten. 4 Wanneer hij alle die van hem zijn, naar buiten heeft gebracht, gaat hij voor ze uit, en de schapen volgen hem, omdat ze zijn stem kennen.

16 En ik heb nog andere schapen, die niet van deze kooi zijn; ook die moet ik brengen, en zij zullen naar mijn stem luisteren, en zij zullen één kudde, één herder worden.

Jezus heeft joodse en niet-joodse christenen samengebracht in één kudde en allen delen in de ene hoop, de hemelse.

Lees hierover in:

Andere schapen

Kleine kudde en beleidvolle slaaf

Hoop eerste christenen

Welke hoop stelt het Nieuwe Testament Christenen in het vooruitzicht

2008-11-22T12:58:00.001+01:00

Toen Paulus aan de gemeente in Efeze schreef, sprak hij over de “ene hoop waartoe jullie geroepen zijn”. (Efeziërs 4:4-6) Welke hoop was dit? Het was de hoop om met Jezus verenigd te zijn in het hemelse koninkrijk van Zijn Vader. Sommige groeperingen geloven dat er twee in het vooruitzicht gestelde ‘hopen’ voor “christenen” zijn, een hemelse en een aardse. Wat zegt de Schrift hierover? vindt antwoorden in Welke hoop stelt het Nieuwe Testament christenen in het vooruitzicht?

Waarom laat God het kwade toe

2008-11-22T12:52:00.001+01:00

Veel nadenkende mensen vragen zich terecht af: Wat gebeurde er dat de situatie van het aards paradijs zo veranderde? Waarom liet God het kwade in de wereld toe en liet Hij het zo een uitbreiding nemen? En waarom roept Hij geen halt toe aan deze krankzinnige wereld?

Het zou echt een verschrikkelijke gedachte zijn dat God, die beweert liefde te zijn, miljarden mensen zou scheppen om in verdriet op aarde te leven, alleen om hen daarna naar een toekomstige en eeuwige kwelling te sturen. We weten dat God rechtvaardig en goed is en dat Hij het kwade in elke vorm haat. “Want u, u bent geen God die zich verheugt in het kwaad, u duldt geen misdadigers in uw huis.” – Psalm 5:4

Om te begrijpen waarom God het kwade toelaat, moeten we eerst beseffen wat het verschil is tussen toelaten en veroorzaken.

In het artikel wordt ingegaan op de oorzaak van het kwade welke zonde is.
Lees verder > Waarom laat God het kwade toe

Dopen en herdopen

2008-11-22T12:48:00.001+01:00

Op verzoek plaatsten wij de anders verloren gegane documenten van de Vrije Christenen terug op het web.
Zo kan u rondDopen en herdopen

lezen hoe Toby tot de conclusie kwam dat de bijbelse doop iets anders is dan de doop die hij als baby had ondergaan. Hij begon te twijfelen aan de geldigheid van zijn doop en vroeg zich af of hij opnieuw gedoopt diende te worden.

Honderden miljoenen, zowel katholieken als protestanten, werden als baby bij een doopplechtigheid met water besprenkeld of begoten. Anderen zijn als jongere of volwassen persoon door onderdompeling gedoopt geweest. De vraag is: Welke doop is de christelijke, bijbelse doop?

Net als Toby aan het begin van het verhaal door een grondige studie van het onderwerp “de christelijke waterdoop” tot de conclusie kwam dat zijn doop als baby elke bijbelse ondersteuning mistte, kan u misschien ook tot deze conclusie komen na het lezen van het volgende artikels:

Dopen en herdopen

+ Doop

+ Doopsel

Kleine kudde getrouwe beheerder

2008-11-22T12:37:00.003+01:00

Op verzoek is op de website van de Belgische Christadelphians het vroegere artikel van de Vrije ChristenenWie zijn de "kleine kudde" en de "getrouwe beheerder"? geplaatst

Het is een artikel speciaal geschreven om Jehovah’s Getuigen te helpen een schriftuurlijke kijk over dit onderwerp te verkrijgen.

Jezus zegt in Lukas 12:32: “Vreest niet, kleine kudde, want het heeft UW Vader goedgedacht U het koninkrijk te geven”

Waarom een artikel over de “kleine kudde”? Enkele groeperingen geloven dat Jezus het hier in Lukas 12:32 over een afgezonderde, speciale groep van christenen heeft. Zij hebben het over een groep die beperkt is tot letterlijk 144.000 christenen, of de hele Kerk, het Lichaam van Christus of degenen die met Hem in de hemelen zullen regeren.

Om een duidelijke begrip te krijgen van “wie” die kleine kudde is of om “wie” het gaat, wordt er eerst het verslag met zijn context gelezen.

Er wordt gezien dat Jezus zich richt tot Zijn “discipelen”.

Verder wordt de vraag gesteld

Welke andere conclusie kunnen we trekken uit het feit dat Jezus zich richtte tot Zijn “kleine kudde” apostelen om hun bezittingen te verkopen en aan de armen te geven? Moeten we Jezus’ aanmaning tot deze “kleine kudde” letterlijk nemen?

Er zijn thans religieuze groeperingen die beweren deze “kleine kudde” te zijn.

Nadat Jezus de “kleine kudde” had getroost, vertelde Hij een gelijkenis over slaven die wakker moeten blijven totdat hun meester terugkomt. Hierop vraagt Petrus: “Is dit voor iedereen bestemd? Of voor ons alleen?” Jezus stelt een retorische vraag als antwoord op Petrus’ vraag: “Wie is werkelijk de getrouwe beheerder, de beleidvolle die de Heer zal aanstellen over de bedienden om hun ter rechter tijd hun graanportie te geven?”

Is er nu sprake van één slaaf of een collectieve slaafklasse? Vindt enige antwoorden in:

> Kleine kudde en beldeidvolle slaaf

Betreft de schapen > Andere schapen

Het Avondmaal des Heren

2008-11-22T12:32:00.002+01:00

Het Avondmaal des Heren —

Hoe vaak dient het te worden gevierd?

Jezus Christus heeft slechts één viering ingesteld die christenen verplicht zijn te houden en dat is het Avondmaal des Heren. Het is daarom belangrijk dat wij goed op de hoogte zijn van het waarom, hoe en wanneer deze viering moet worden gehouden.

Deze viering werd door Jezus ingesteld op de dag dat hij stierf. Jezus had zijn apostelen gevraagd regelingen te treffen om samen het Pascha (Pesach in het Hebreeuws) te vieren, want hij “verlangde vurig naar dit Pascha”. ...Veel kerken houden het Avondmaal op totaal verschillende tijdstippen en op verschillende manieren. Het opmerkelijkste verschil tussen de verschillende kerken is misschien wel de frequentie van de viering. Sommige kerken of gemeenten houden de viering maandelijks, wekelijks, of zelfs dagelijks. Was dit de bedoeling toen Jezus zei dat we het Avondmaal moesten herdenken?

Vind enige antwoorden op: Avondmaal des Heren Eucharistie of het Breken van het Brood

Verder hieromtrent kan u ook aansluitend artikel lezen: Liefdemaaltijden of Agapé maaltijden, Eucharistie en Breken van het Brood.

Be strong in the grace that is in Christ Jesus

2007-05-27T14:29:00.000+02:00

Be strong in the grace that is in Christ Jesus. (2Ti 2:1 JB2000)

“Now on final matters: Continue to be empowered by YHWH and in the mightiness of His strength.” (Eph 6:10 MHM)
“Continue to remain awake, standing firm in the Faith. Be men! Be mighty!” (1Co 16:13 MHM)
“and shall say unto them, Hear, O Israel, ye draw nigh this day unto battle against your enemies: let not your heart faint; fear not, nor tremble, neither be ye affrighted at them;” (De 20:3 ASV)
“for Yahweh your God is he who goes with you, to fight for you against your enemies, to save you."” (De 20:4 WEB)
“Only be strong and very courageous, to observe to do according to all the law, which Moses my servant commanded thee: turn not from it to the right hand or to the left, that thou mayest have good success whithersoever thou goest.” (Jos 1:7 ASV)
“Have not I commanded thee? Be strong and of good courage; be not affrighted, neither be thou dismayed: for Jehovah thy God is with thee whithersoever thou goest.” (Jos 1:9 ASV)
“But be ye strong, and let not your hands be slack; for your work shall be rewarded.” (2Ch 15:7 ASV)
“In the day that I called thou answeredst me, Thou didst encourage me with strength in my soul.” (Ps 138:3 ASV)
“Say to them that are of a fearful heart, Be strong, fear not: behold, your God will come with vengeance, with the recompense of God; he will come and save you.” (Isa 35:4 ASV)
“Hast thou not known? hast thou not heard? The everlasting God, Jehovah, the Creator of the ends of the earth, fainteth not, neither is weary; there is no searching of his understanding.” (Isa 40:28 ASV)
“but they that wait for Jehovah shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary; they shall walk, and not faint.” (Isa 40:31 ASV)
“Yet now be strong, O Zerubbabel, saith Jehovah; and be strong, O Joshua, son of Jehozadak, the high priest; and be strong, all ye people of the land, saith Jehovah, and work: for I am with you, saith Jehovah of hosts,” (Hag 2:4 ASV)
“Thus saith Jehovah of hosts: Let your hands be strong, ye that hear in these days these words from the mouth of the prophets that were in the day that the foundation of the house of Jehovah of hosts was laid, even the temple, that it might be built.” (Zec 8:9 ASV)
“Watch ye, stand fast in the faith, quit you like men, be strong.” (1Co 16:13 ASV)
“And he hath said unto me, My grace is sufficient for thee: for my power is made perfect in weakness. Most gladly therefore will I rather glory in my weaknesses, that the power of Christ may rest upon me. Wherefore I take pleasure in weaknesses, in injuries, in necessities, in persecutions, in distresses, for Christ’s sake: for when I am weak, then am I strong.” (2Co 12:9-10 ASV)
“I can do all things in him that strengtheneth me.” (Php 4:13 ASV)
“strengthened with all power, according to the might of his glory, unto all patience and longsuffering with joy;” (Col 1:11 ASV)
“Thou therefore, my child, be strengthened in the grace that is in Christ Jesus.” (2Ti 2:1 ASV)
“But the Lord stood by me, and strengthened me; that through me the message might me fully proclaimed, and that all the Gentiles might hear: and I was delivered out of the mouth of the lion.” (2Ti 4:17 ASV)
“And the God of all grace, who called you unto his eternal glory in Christ, after that ye have suffered a little while, shall himself perfect, establish, strengthen you.” (1Pe 5:10 ASV)

Pluralis Majestatis in the Holy Scriptures

2007-02-09T12:46:00.002+01:00

Pluralis Majestatis in the Holy Scriptures.

Marcus Ampe

“And God (elohim – plural of deities) said, Let US (plural) make man in OUR (plural) image, after OUR (plural) likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth.” Genesis 1:26 (KJV)

Some would say that it was evidently to His only-begotten Son and the one “whom all things have been created through Him” that Jehovah spoke to when saying, “Let us make man in our image.”-(Ge 1:26) And since Jehovah is the one primarily responsible for all this creative work, that is why it is ascribed to Him.

In the Holy Scriptures plus the Torah, considered as the Word of God and the Koran God often refers to Himself using the word ‘We’. But this does not mean that Jews, Muslims and all the Christians believes in the existence of more than one God.

The King James Version of the Holy Bible 1611

In both Arabic and Hebrew, there are two types of ‘we’. One is the plural pronoun used by English speaking countries (such as “we rode in the car together,” “we all come from the same country”…etc.). The second is the plural of respect.

In English I (the speaker/writer) is a first person pronoun, you (the listener/reader) is a second person pronoun, and he/she/it are third person pronoun. First and third person pronouns also have a plural form: we (first person plural) and they (third person plural), whereas you is both the singular and plural form. The form of the verb has to agree with person. For example, I am, you are, he is, we are they are. For regular verbs all forms are the same except in the third person singular present tense which takes -s (e.g. she laughs, it works) – this is agreement or concord.

Words often have alternative expressions for the same thing (‘car’ and ‘auto’), and a given word can carry different senses (‘river bank’ vs. ‘savings bank’) or function as different parts of speech (‘to steal’—verb; ‘a steal’—noun). Because languages naturally adapt to their situations of use and also reflect the social identities of their speakers, linguistic variation is inevitable and natural. [1](1)

English persons think mostly in the plural form when they hear “we”. Plural means “more than one.” English handles these things more simply than many languages. And they often seem to forget that when they read a translation from an other language or from a writing from an other culture. They also forget that they have similar plural forms they should use. In some noun phrases, the “head noun” gets the plural, even if it’s not at the end of the noun phrase: mothers in law, attorneys general, courts martial. (Such forms may be disappearing, but they’re still preferred.)

According the Wikipedia and other encyclopedias is We is the nominative case of the first-person plural pronoun in English.
== Etymology ==]] from Old Englishwé, which was pronounced something like way in modern English. It is related to Frisian wy, Dutch wij, German wir, and Danish vi.
Other Indo-European languages that have cognates with English we include Hittite, which has wês, and Sanskrit, which has vayam.
The Latin nos represents the enclitic form of the pronoun, which is preserved in English us.
The personal pronouns I and we are said to be in the first person. The speaker uses this in the singular to refer to himself or herself; in the plural, to speak of a group of people including the speaker, but is also used when the speaker is in a higher function speaking about himself in his function. It is used to refer to the speaker together with other people regarded in the same category: “nobody knows kids better than we teachers do”. “people in general: “we should eat as varied and well-balanced a diet as possible”.
To this day, if an English speaking person were to go to any Arabic speaking country and to read any official letter directed to a dignitary or high official (or even a newspaper), or to attend an official speech, they will find that the dignitary is always addressed as “they” and “them” and “you” (plural “you”). So, when addressing an ambassador, King, or leader of a nation for example, this ONE person is always addressed as “THEY have arrived,” not “HE has arrived.” Or “I gave THEM the sealed letter,” not “I gave HIM the sealed letter.” So we must ask, if “we,” implies a “Trinity,” then is this king or this dignitary also a “triune” dignitary? Is he three persons merged into one? The same argument applies when this Arabic-speaking dignitary refers to himself in a public speech. In such a case, he will almost always refer to himself as “We.” For example, he will say: “We, the leader of this great nation…” and so forth. Dr. Jamal Badawi once observed that since the Queen of England refers to herself in the plural form then is she too a “Trinity”?
The plural use is simply the nature of the Arabic language. This is how an Arab displays respect and humility. Even when speaking of one’s wife, a Muslim in many Arab countries usually does not mention her by name. Neither does he say “she” or “her” but rather “they” and “them.” This is also a form of respect for our wives, mothers and sisters. This is why we find that in the over one billion Muslims all over the world, even the simple Muslim shepherd in the desert does not pray to a “Trinity.” Because they know their language.
This system is not restricted to the Arabs alone. The Arabs are a Semitic tribe, and their Semitic cousins, the Jews, also use the same system to refer to God. In the Old Testament, the Jews refer to God as “Elohiym” Elohim {el-o-heem}. “Elohiym” is the plural form of “’elowahh” {el-o’-ah}, which means “god.” We will notice that the Jews also do not pray to a “Trinity,” even though their book refers to God in the plural form. This is the way the Semitic languages of Arabic and Hebrew work.
In the Eerdmans Bible Dictionary we read the following explanation of the word “Elohiym”:
“As a name or designation of the God of Israel, the term is understood as a plural of majesty or an intensive plural, indicating the fullness of the supreme (or only) God … the canonical intent is clearly monotheistic, even where the accompanying verbs or adjectives are grammatically plural (e.g. Ge20:13, Ex 22:9 [Mt 8])”
Eerdmans Bible Dictionary, edited by Allen C. Myers, William B. Eerdmans Publishers, p. 331
The exact same system is also used in the Urdu language of Pakistan and India, as well as to a more limited degree in the French language. For example, a French king might be addressed as follows: « La présence de votre majesty est un honneur pour notre ville, vous avez apporte avec vous le bonheure. » In French we sometimes also find the person not put in plural but the verb. This gives for example in French the first person plural form “Je parlons”. In the sixteenth century this was common usage. [2](4)
Now that we see the true meaning of the Hebrew, Arabic, Urdu, and French use of the word “We” in reference to God Almighty we should take the Words of God when He says “we” as the acceptable way of speaking by the Most Highest. Also for us it is the most respectful way to hear Him talk as the Only One Creator of everything, the most Devine.
Used in formal contexts for or by a royal person, or by a writer or editor, to refer to himself or herself: in this section we discuss the reasons. We call it an editorial we when editorial columnists in newspapers and similar commentators in other media refer to themselves as we when giving their opinions. Here, the writer has once more cast himself or herself in the role of spokesman: either for the media institution who employs him, or more generally on behalf of the party or body of citizens who agree with the commentary.
Popes used the we as part of their formal speech up until recent times. John Paul I was the first to dispense with this practice, instead using the singular I. John Paul II continued to use the singular.
In historical writings we do find a lot of examples of the use of the plural form to indicate only one person. This second person “we” for a singular person is also called the royal weor ‘royal plural’ (Pluralis Majestatis) and is the first-person plural pronoun when used by an important personage to refer to himself or herself. or the “Victorian ‘we’” because it has usually been restricted to august personages such as monarchs, bishops, popes, and university rectors.
The idea behind thepluralis majestatis is that a monarch or other high official always speaks for his or her people. For example, the Basic Law of the Sultanate of Oman opens thus:

On the Issue of the Basic Law of the State We, Qaboos bin Said, Sultan of Oman… [3]

In the English language, the Queen of England refers to herself as ‘We’ instead of ‘I’.
Used in certain formal contexts by bishops and university rectors, though the person himself or someone talking about such one person uses “we” as Pluralis majestatis (“majestic plural”)refers to one person alone. There is no intention at all to indicate to more than one person.

Today in many countries and in different languages this is still an ordinary form of speech and in writing used by several persons. Monarch still say “We, the king of … (Belgians).” Or in speeches we find“As Minister of state we …” then it does not mean that there are different ministers or different or more then one king. Teachers still often say “we think” or use “we” for the school or institution. (In Afrikaans, Dutch and Flemish the plural form is used by a higher person.)
“It’s I,” which, though “right” — traditionalists will tell you it is in the nominative case, and that a copulative verb requires the same case in the subject and the predicate — is too stilted for all but the most formal situations. “It’s me” sounds a thousand times more natural. If you like being the sort of person who says “It’s I,” that’s fine, but know that most of your audience, including most of the educated part of your audience, will find it out of place. When something would be affirmed or accentuated more often you shall find that the person is going to say: “ It is we …”, though it is only him that is saying something. Nobody shall think it would be more than one person saying something.
Some languages, in particular the Austronesian languages, Dravidian languages, and many others such as Taiwanese and Mandarin have a distinction in grammatical person between inclusive we, which includes the person being spoken to in the group that is included in we, e.g.:

·We can all go to the zoo today.

This contrasts with exclusive we, which excludes the person being spoken to, e.g.:

·We mean to stop your evil plans!

English does not draw this distinction in its grammar. In terms of pronoun usage, most Native American languages are far more specific than Indo-European languages, regardless of the languages’ families. Cherokee, for instance, distinguishes between four forms of “we.” These are: “you and I (inclusive dual)”; “another and I (exclusive dual)”; “others and I (exclusive plural)”; and “you, another or others, and I” (inclusive plural). Fijian goes even further with six words for “we,” with three size categories—dual, small group (three or four people), and large group—and separate inclusive and exclusive forms for each size category.
Similar to the editorial we is the practice common in academics of referring to a generic third person by we (instead of the more common one or the informal you):

By adding three and five, we obtain eight.

“We” in this sense often refers to “the reader and the author”, since the author often assumes that the reader knows certain principles or previous theorems for the sake of brevity (or, if not, the reader is prompted to look them up), for example, so that the author does not need to explicitly write out every step of a mathematical proof.
Famous examples of purported instances:

·We are not amused. — Queen Victoria (in at least one account of this quotation, though, she was not speaking for herself alone, but for the ladies of the court.)

·The abdication statement of Nicholas II of Russia uses the pluralis majestatis liberally.

·We are a grandmother. — Margaret Thatcher announcing the birth of Mark Thatcher’s son Michael in 1989.

·In January 1996 Hillary Clinton became the first US First Lady to be subpoenaed to appear before a criminal grand jury, in connection with the Whitewater affair; objecting to the release of documents, she said “I’m not going to have some reporters pawing through our papers – we are the President.”

Another view of the form is that it reflects the fact that when a monarch speaks he or she speak both in their own name and in the name of their function, office or status.
United States Navy Admiral Hyman G. Rickover told a subordinate who used the royal we: “Three groups are permitted that usage: pregnant women, royalty, and schizophrenics. Which one are you?” This was said as the subordinate was speaking for superiors without authority as well as in an unofficial capacity.
It is to be distinguished from pluralis modestiae, also pluralis auctoris (inclusion of readers or listeners). For instance:
Let us calculate! — Leibniz

We are thus led also to a definition of “time” in physics. — Albert Einstein

In some Romance languages including Spanish and Catalan, the word for “we” (from Latin nos) is supplemented by the word for “others” (nosotros and nosaltres “we-others” — similarly in the Quebec French locution nous autres).
Written and formal spoken French retains “nous,” but in colloquial French, “nous” is almost entirely replaced by the third person singular pronoun on (“one”). Verbs are conjugated to the third person singular. The direct and indirect object form is nous, and the possessive is notre/nos, but the reflexive form is that of on (se; e.g. On se calme vs. Ils nous agacent).
The oblique case of we in English is us; the genitive case is our, and the possessive predicate adjective is ours. [4]

Prescriptivists follow the tradition of the classical grammars of Sanskrit, Greek, and Latin, which aimed to preserve earlier forms of those languages so that readers in subsequent generations could understand sacred texts and historical documents. [5]

Descriptivists would point out that English has made no distinction between the adjective and adverb forms of ‘fast’ for over five hundred years, but prescriptivists are not concerned about that. As to “They don’t have none’ or ‘any,’’ descriptivists would observe both forms in common use, thereby demonstrating their grammaticality. Descriptivists might also note that different social groups favor one expression or the other in conversation, while only the latter appears in published writing. Prescriptivists have argued that such “double negatives” violate logic, where two negatives make a positive; thus, according to this logic, “They don’t have none” should mean “They do have some” (which, descriptivists note, it clearly does not mean). On logical grounds, then, prescriptivists would condemn “They don’t have none,” while descriptivists would emphasize the conventional character of ways in which meaning is expressed. (1)

‘y’all’ is frequently heard in the American South and ‘yous’ among working-class northeastern urban residents of the United States, as well as elsewhere in the English-speaking world. In those communities, a distinct word for plural you has proven useful. (Most prescriptivists would condemn ‘yous’ because it is an innovation, disregarding the argument that distinct singular and plural forms are desirable.) As to ‘between you and me’ and ‘between you and I,’, descriptivists would note that both are used by educated speakers, though the latter seldom appears in edited writing. Prescriptivists would argue that, despite educated usage, pronouns should have objective forms after prepositions (“Give it to me/us/them”); thus, only “between you and me” is correct. [6]

Similar we find for They the English third person nominative plural personal pronoun. Them is the accusative form sometimes the use to indicate only one person. The singular they is a special case of that pronoun where they is used as a gender-neutral singular rather than the plural, although this use is disputed. (See also: English personal pronouns). [7]

Elohim, a plural name of the Hebrew deity Yahweh.

This use of the plural form we do find as well in the a common name of God in the Hebrew Bible:Elohim (Hebrew: אלהים). Elohim (אֱלוֹהִים , אלהים) expresses high dignity or greatness: comp. the similar use of plurals of “ba’al” (master) and “adon” (lord). In Ethiopic, Amlak (“lords”) is the common name for God. concepts of divinity. It is apparently related to the Hebrew word ēl, though morphologically it consists of the Hebrew word Eloah (אלוה) with a plural suffix. Elohim is the third word in the Hebrew text of Genesis and occurs frequently throughout the Hebrew Bible.
Elohim has plural morphological form in Hebrew, but it is used with singular verbs and adjectives in the Hebrew text when the particular meaning of the God of Israel (a singular deity) is traditionally understood. Thus the very first words of the Bible are breshit bara Elohim, where bara ברא is a verb inflected as third person singular masculine perfect. If Elohim were an ordinary plural word, then the plural verb form bar’u בראו would have been used in this sentence instead. Such plural grammatical forms are in fact found in cases where Elohim has semantically plural reference (not referring to the God of Israel). [8]
In most English translations of the Bible (e.g. the King James Version), the letter G in “god” is capitalized in cases where Elohim refers to the God of Israel, but there is no distinction between upper and lower case in the Hebrew text.
Its exact significance is often disputed. The “we” who created is denoting a singular person, Thé One God. Despite the -im ending common to many plural nouns in Hebrew, the word Elohim, when referring to God is grammatically singular, and takes a singular verb in the Hebrew Bible. The word is identical to the usual plural of el meaning a god or magistrate, and is cognate to the ‘lhm found in Ugaritic, where it is used for the pantheon of Canaanite Gods, the children of El and conventionally vocalized as “Elohim” although the original Ugaritic vowels are unknown. When the Hebrew Bible uses elohim not in reference to God, it is plural (for example, Exodus 20:3). There are a few other such uses in Hebrew, for example Behemoth. In Modern Hebrew, the singular word ba’alim (“owner”) looks plural, but likewise takes a singular verb.
Another popular explanation comes from the interpretation El means power; and so Elohim is the plural construct-powers. Hebrew grammar allows for this form to mean “He is the Power (singular) over powers (plural)”, as the word Ba’alim above, means owner. He is lord (singular) even over any of those things that he owns that are lordly (plural).
Other scholars interpret the -im ending as an expression of majesty (pluralis majestatis) or excellence (pluralis excellentiae), expressing high dignity or greatness: compare with the similar use of plurals of ba‘al (master) and adon (lord).
While the words El, Elohim, and eloah are clearly related, with the word El being the stem, some have claimed it is uncertain whether the word Elohim is derived from El through eloah. These have suggested that the word Elohim is the masculine plural of a feminine noun, used as a singular. This would imply indeterminacy in both number and gender from Canaanite texts in Ugarit, this is what appears to be intended in this case. However, to many this is speculative and confusing, although consistent with many other Jewish and Christian views of the nature of the Godhead. [9]

In the Pentateuch the name elohim connotes a general concept of God; that is, it portrays God as the transcendent being, the creator of the universe.

In appearance, Yahweh or Yahaweh prologued to ya(h)wa(h), ya(h)wa(h)y, or the like [10] /Jehovah is the third person singular imperfect “kal” of the verb “to be”, meaning, therefore, “He is,” or “He will be,” or, perhaps, “He lives,” the root idea of the word being, probably, “to blow,” “to breathe,” and hence, “to live.” With this explanation agrees the meaning of the name given in Ex. 3:14, where God is represented as speaking, and hence as using the first person—“I am”, from, the later equivalent of the archaic stem. The meaning would, therefore, be “He who is self-existing, self-sufficient,” or, more concretely, “He who lives,” the abstract conception of pure existence being foreign to Hebrew thought. There is no doubt that the idea of life was intimately connected with the name Yahweh from early times. He is the living God, as contrasted with the lifeless gods of the heathen, and He is the source and author of life (comp. 1Ki 18.; Isa. 41: 26-29, 44: 6-20; Jer 10:. 10, 14; Gen 2:. 7; etc.). So familiar is this conception of God to the Hebrew mind that it appears in the common formula of an oath, “ai Yhwh” (= “as Yahweh lives”; Ruth 3:13; 1Sa. 14: 45; etc.). [11]
The One and Only One “Who is who He is”, the “I am who I am” (Ex 3:14) is “a God; and ye shall know that I am Jehovah your God… .” (Ex 6:7 ASV) “”I am ADONAI your God.” (Ex 20:2 CJB) He is the Holy one. ( Le 19:2) the God of gods. ( (De 10:17) “The Only One God” (NB) (Ex 29:46; 2Sa 22:32)) Yahweh/Jehovah our Father (Isa 9:6; 64:8; Jo 14:28) the God of Israël who is holy (Re 4:8)and sanctifies us (Ge 35:10;Le 11:45; Ex 4:22; 31:13; Le 20:8; 21:8, 23; 22:9) Thé One (Le 18:5). “Speak unto Aaron and to his sons, that they separate themselves from the holy things of the children of Israel, which they hallow unto me, and that they profane not my holy name: I am Jehovah.” (Le 22:2 ASV) We should not profane Jehovah’s holy name (Ex 20:7) in the things they are sanctifying to the Lord of Lords because He only can say. “I am Jehovah.” (Ex 6:3; 9:16; 20:7 Mt 12:21; Php 2:9) “31 “And YOU must keep my commandments and do them. I am Jehovah. 32 And YOU must not profane my holy name, and I must be sanctified in the midst of the sons of Israel. I am Jehovah who is sanctifying YOU, 33 the One bringing YOU out of the land of Egypt to prove myself God to YOU. I am Jehovah.” (Le 22:31-33) or “I am the only One who sanctifies you” (NB) or “we are the only One who sanctify you” Yahweh/Adonai Jehovah, the Lord your God. “I, Thé One am God over you” (NB) (Le 23:22) He the only one is our God (Le 26:1; Jer 10:10).the King of Kings (Ps 22:28; 33:12; Isa 66:10; Ezr 7:12; Zc 6:11; Na 1:2; 1Co 10:26) who makes the best laws (Ps 19:7; Isa 33:22; Ac 21:14)“See now that I, even I, am he, And there is no god with me: I kill, and I make alive; I wound, and I heal; And there is none that can deliver out of my hand.” (De 32:39 ASV) He of whom is said “we created the earth” is “The We who are” “See now that I, [even] I [am] he, and [there is] no god with me: I kill, and I make alive; I wound, and I heal: neither [is there any] that can deliver out of my hand.” (De 32:39 Webster) “39 SEE now that I—I am he And there are no gods together with me. I put to death, and I make alive. I have severely wounded, and I—I will heal, And there is no one snatching out of my hand. “ (NWT) “Who hath wrought and done it, calling the generations from the beginning? I, Jehovah, the first, and with the last, I am he.” (Isa 41:4 ASV) “…“I, Jehovah, the First One; and with the last ones I am the same.” (NWT) (Isa 44:6; Re 22:13)

Jehovah was the One who created everything. (Ge 1:1; Pr 12:1; Re 4:11) Out of respect for the one who gives us everything we should be aware that he is the most righteous person to use the majestic plural form. Jehovah is the Highest of all high placed persons. He is more than any V.I.P. (Ps 83:18; Da 4:17; Lu 1:32; 6:35) The Royal we is what is due to Him. As such it is also used in Genesis. As well as in the Torah as in the Koran we are told who is the Only One to receive full honour because nobody can be like Him. (Ex 20:5; Nu 25:11; Na 1:2; 1Co 8:4)

“Say: He is Allah the One (and only). Allah, the eternally Besought of all! He neither begets nor was he begotten. And there is none comparable unto Him.” [ Qur’an, al-Ikhlas(112).] (1Co 8:4; Eze 31:8)
“Allah! There is no God but Him, the Alive, the Eternal. Neither slumber nor sleep overtakes Him. Unto Him belongs whatsoever is in the heavens and whatsoever is in the earth. Who is he that intercedes with Him save by His leave? He knows that which is in front of them and that which is behind them, while they encompass nothing of His knowledge except what He will. His throne extends over the heavens and the earth, and He is never weary of preserving them. He is the Sublime, the Tremendous.” [Qur’an, Al-Bakarah(2):255] (Ge 17:1; 25:23;1Sa 1:3; Isa 40:18; Col 1:18; Ps 150:2)
“Your God is One God; there is no God save Him, the Compassionate, the Merciful.” [Qur’an, Al-Bakarah(2)163.]
“Allah! There is no God save Him, the Alive, the Eternal. He has revealed unto you (Muhammad) the Scripture with truth, confirming that which was (revealed) before it, even as He revealed the Torah and the Gospel. Aforetime, for a guidance to mankind; and has revealed the Criterion (one of the names of the Koran). Verily! those who disbelieve the revelations of Allah, theirs will be a heavy doom. Allah is Mighty, Able to Requite (the wrong). Verily! nothing in the earth or in the heavens is hidden from Allah. He it is who fashions you in the wombs as pleases Him. There is no God save Him, the Almighty, the Wise..” [ Qur’an, A’al-Umran(3):2-6] (Ge 21:33; De 33:27; Ps 9:7; 46:1; 111:10; 119:89, 160; Isa 26:4; Jer 10:10; Ex 15:18; Isa 24:23)
“Allah (Himself) is witness that there is no God save Him. And the angels and the men of learning (too are witness). Maintaining His creation in justice, there is no God save Him, the Almighty, the Wise. Verily! religion with Allah (is) ‘Al-Islam’ (the surrender). Those who (formerly) received the Scripture differed only after knowledge came unto them, through transgression among themselves. Whoso disbelieves the revelations of Allah (will find that) Verily! Allah is swift at reckoning. And if they argue with you, (O Muhammad), say: I have surrendered my purpose to Allah and (so have) those who follow me. And say unto those who have received the Scripture and those who read not: Have you (too) surrendered? If they surrender, then truly they are rightly guided, and if they turn away, then it is your duty only to convey the message (unto them). And Allah is Seer of (His) bondmen.” [Qur’an, A’al-Umran(3):18-20.]
The plural “we” is a from of surrender. It is the most respectful way of the Highest Person speaking. The Lord of Lords has to be honoured and receive reverence. His Words may come to us as the Words of the King of Kings, He that may reign over everything, and call Himself We Jehovah God of gods.

[1]Edward Finegan, professor of linguistics and law at the University of Southern California. He is author of Language: Its Structure and Use, 4th ed. (Thomson Wadsworth, 2004) and Attitudes toward English Usage (Teachers College Press, Columbia University, 1980) and co-editor (with John R. Rickford) of Language in the USA (Cambridge University Press, 2004).

[2] The First Person Plural Form: Je Parlons
Alexander Hull
The French Review, Vol. 62, No. 2 (Dec., 1988), pp. 242-247

[3]http://www.oefre.unibe.ch/law/icl/mu00000_.html

[4] http://en.wikipedia.org/wiki/Pluralis_Majestatis

[5] Edward Finegan

[6] Edward Finegan

[7]http://en.wikipedia.org/wiki/They

[8]http://en.wikipedia.org/wiki/Elohim#Hebrew_grammar

[9] http://en.wikipedia.org/wiki/Elohim#Hebrew_grammar

[10]G. R. Driver

[11]Jewish Encyclopedia

+++

Category:

Bible study

Tagged with:

Bescherming door leven in Christus.

2007-01-30T12:03:00.001+01:00

Bescherming door leven in Christus.

Broeders in Christus trachten naar de leerstellingen van Christus Jezus te leven, en proberen hun gedrag af te stemmen op wat zij geloven en steeds beter te worden. Ook al hebben wij nooit in het echt de werken van die timmermanszoon kunnen mee maken, hoeven wij Hem niet te zien, maar zijn er toch van overtuigd dat Hij ons leven kan schenken. Als gelovigen nemen wij aan dat door de opstanding van Jezus wij niet enkel een prachtvoorbeeld hebben gekregen van wat er met ons kan gebeuren na onze dood. Wij zijn er ook van overtuigd dat wij nu een extra ondersteuning kunnen genieten en de meest voorname voorspreker bij de Allerhoogste hebben.

Christus is voor ons de hoop tot glorie geworden. Dankzij hem zullen wij kunnen slagen in ons leven, ook al kan de wereld daar heel anders over denken. Ook al kunnen wij veel wereldse tegenstanders hebben, durven wij een vredelievende houding aan nemen naar al diegenen die ons omringen en zelfs ver af zijn. Aan anderen zullen wij niet doen wat wij niet zouden willen dat zij ons aan doen. Betreft het kwade dat zij ons aandoen weten wij dat het maar tijdelijk zal zijn en dat zij er nooit in zullen slagen om ons totaal te vernietigen. Vrees voor hen word weggenomen door de Kracht van God. Vele begeerlijke dingen kunnen wij van ons af zetten en geven daardoor ons geen frustraties.

Wij kunnen ons leven in de handen van de HEER leggen. Op Jehovah kunnen wij volledig vertrouwen. Jehovah, God is bij machte, om ons een overvloed te schenken van allerlei gunsten; zodat wij onder alle opzichten en ten allen tijde ruimschoots het nodige zullen bezitten, en nog zullen overhouden voor ieder goed werk. Door ons geloof zullen wij reeds tijdens dit bestaan hier al gunsten mogen ontvangen en zullen wij bewust kunnen worden van Gods zegeningen.

Christus heeft heel wat kunnen verwezenlijken en heel wat kunnen verduren. Door ons geloof is die sterkte van Jezus ons ook gegund en kunnen wij ook bergen verzetten en veel verdragen. In Christus hebben wij voldoende bewijzen gezien om te geloven in Zijn hemelse Vader en hebben wij het vertrouwen gekregen dat ook wij op Hem kunnen steunen.

- -

“Hun heeft God bekend willen maken hoe machtig en hoe wonderbaar dit geheim is onder de heidenvolken. En het luidt: ‘Christus is inu’, en ook: ‘de hoop op een eeuwige heerlijkheid.’” (Col 1:27 WV78)
“en hoe overgroot zijn macht in ons die geloven. Dezelfde sterkte en kracht” (Efe 1:19 WV78)

“Leg uw leven de Heer in de hand, bouw op Hem: Hij zal het volvoeren.” (Ps 37:5 WV78)
“En God heeft de macht u met alle gaven te overstelpen, zodat gij altijd in alle opzichten van al het nodige voorzien, nog ruimschoots overhoudt voor elk goed werk.” (2Co 9:8 WV78)
“Wij leven in geloof, wij zien Hem niet.” (2Co 5:7 WV78)

Vindt update van dit artikel en meer: Leven van Christus leerstellingen

Bescherming door leven in Christus.

Gearchiveerd onder: Bezinning, Intentie | Tags:Jehovah, leven, geloof, zegening, Jezus Christus, overvloed, bezit, slagen in leven, tegenstand, frustratie, steunen |

Dagen en jaren die voorbij gaan maar het Woord blijft bestaan

2006-12-27T19:17:00.000+01:00

DE MENSELIJKE NATUUR

Als wij beweren christenen te zijn behoren wij te erkennen dat wij zondaars zijn en sterfelijk, zonder hoop op leven anders dan in Christus:

Mozes

“Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren” (Genesis 3.1)

De Psalmen:

“Vertrouwt niet op edelen, op een mensenkind, bij wie

geen heil is; gaat zijn adem uit, dan keert hij weder tot

zijn aarde, te dien dage vergaan zijn plannen” (Psalm 146.3,4)

Jesaja

“Alle vlees is gras, en al zijn schoonheid als een bloem des velds. Het gras verdort, de bloem valt af” ( Jesaja 40:6,7)

Jacobus

“Want gij zijt een damp, die voor een korte tijd verschijnt en daarna verdwijnt” (Jacobus 4:14)

Petrus

“Want alle vlees is als gras en al zijn heerlijkheid als een bloem in het gras; het gras verdort en de bloem valt af” (1 Petrus 1:24,25)

De Bijbel maakt duidelijk dat wij sterfelijk zijn: alleen wanneer wij dit erkennen kunnen wij waarlijk uitzien naar de behoudenis die ons daarin wordt aangeboden.

"13 Welaan nu, GIJ die zegt: „Vandaag of morgen zullen wij naar deze stad trekken en daar een jaar doorbrengen, en wij zullen zaken doen en winst maken", 14 terwijl GIJ niet weet wat UW leven morgen zal zijn. Want GIJ zijt een nevel, die voor een korte tijd verschijnt en dan verdwijnt. " (Jas 4:13-14 NWV)

- - -

(#Job 14:1) De mens, uit een vrouw geboren, Leeft korte tijd en is verzadigd van beroering.

(#Ps 39:5) Zie! Gij hebt mijn dagen slechts weinige gemaakt; En mijn levensduur is als niets voor uw ogen. Waarlijk, iedere aardse mens, ook al staat hij vast, is niets dan een ademtocht. Sela.

(#Ps 39:6) Waarlijk, als een schaduwbeeld wandelt een man rond. Waarlijk, tevergeefs zijn zij onstuimig. Men stapelt dingen op en weet niet wie ze zal vergaren.

(#Ec 6:12) Want wie weet wat voor goeds een mens in het leven heeft gedurende het getal der dagen van zijn ijdele leven, wanneer hij ze doorbrengt als een schaduw? Want wie kan de mens vertellen wat er na hem zal gebeuren onder de zon?

(#Ps 90:10-12) 10 De dagen van onze jaren zijn op zichzelf genomen zeventig jaren, En indien wegens bijzondere kracht, tachtig jaren; Toch is dat waarop ze aandringen moeite en schadelijke dingen; Want het zal stellig snel voorbijgaan, en wij vliegen heen. 11 Wie kent de sterkte van uw toorn En uw verbolgenheid overeenkomstig de vrees voor u? 12 Toon [ons] hoe onze dagen eigenlijk zó te tellen Dat wij een hart van wijsheid bekomen.

(#Ps 102:3) Want mijn dagen zijn ten einde gelopen net als rook, En mijn beenderen zelf zijn roodgloeiend gemaakt als een vuurhaard.

(#Ps 119:83) Want ik ben geworden als een leren zak in de rook. Uw voorschriften ben ik niet vergeten.

(#1Pe 24:24-24 24) Want „alle vlees is als gras, en al zijn heerlijkheid is als een bloesem van het gras; het gras verdort, en de bloem valt af, 25 maar wat Jehovah zegt, blijft in eeuwigheid".

De dood komt tot eenieder van ons en er is geen ontsnappen aan.

Wij kunnen er niet buiten dat ons zondig lichaam tot een punt zal komen dat het volledig zal wegrotten of op gaan tot as.

“In het zweet zult ge werken voor uw brood, tot gij terugkeert naar de grond, waaruit gij zijt genomen: gij zijt stof, en tot stof keert gij terug.’” (Ge 3:19 WV78)

“De mens doet Gij weer worden tot stof; Gij spreekt: ‘wordt weder stof, mensenkinderen!’” (Ps 90:3 WV78)

“Wendt Ge uw aanschijn af, zij bezwijken, onttrekt Gij hun de adem, zij sterven: zij keren weder tot stof;” (Ps 104:29 WV78)

"3 Stelt UW vertrouwen niet op edelen, Noch op de zoon van de aardse mens, aan wie geen redding toebehoort. 4 Zijn geest gaat uit, hij keert terug naar zijn grond; Waarlijk, op die dag vergaan zijn gedachten." (Ps 146:3-4 NWV)

(#Ps 62:9) Waarlijk, de zonen van de aardse mens zijn een ademtocht,

(#Isa 17:5-6) 5 Dit heeft Jehovah gezegd: „Vervloekt is de fysiek sterke man die op de aardse mens vertrouwt en die werkelijk vlees tot zijn arm stelt en wiens hart zich van Jehovah zelf afkeert. 6 En hij zal stellig worden als een eenzame boom in de woestijnvlakte en zal niet zien wanneer het goede komt, maar hij moet in verschroeide plaatsen in de wildernis verblijven, in een ziltachtig land dat niet bewoond is.

(#Job 12:10 In wiens hand de ziel is van al wat leeft En de geest van alle menselijk vlees?

(#Ps 104: 29) Verbergt gij uw aangezicht, zij raken ontsteld. Neemt gij hun geest weg, zij blazen de laatste adem uit, En tot hun stof keren zij terug.

(#Ec 8:8) Geen mens heeft macht over de geest, om de geest tegen te houden; noch is er enige heersende macht op de dag van de dood; noch is er enig verlof tijdens de oorlog. En goddeloosheid zal geen ontkoming verschaffen aan hen die zich eraan overgeven.

(#Ps 90:3) Gij doet de sterfelijke mens tot gruis terugkeren, En gij zegt: „Keert terug, GIJ mensenzonen."

(#Ec 3:20) Allen gaan naar één plaats. Zij zijn allen uit het stof ontstaan, en zij keren allen tot het stof terug.

(#Job 34:15) Zal alle vlees te zamen de laatste adem uitblazen, En de aardse mens, die zal regelrecht tot het stof terugkeren.

(#Job 14:10 Maar een fysiek sterke man sterft en ligt overwonnen neer; En een aardse mens blaast de laatste adem uit, en waar is hij?

(#Job 17:11) Mijn eigen dagen zijn voorbijgegaan, mijn eigen plannen zijn verscheurd, De wensen van mijn hart.

(#Ec 9: 4-6) 4 Want met betrekking tot een ieder die met alle levenden verenigd is, bestaat er vertrouwen, omdat een levende hond beter af is dan een dode leeuw. 5 Want de levenden zijn zich ervan bewust dat zij zullen sterven; maar wat de doden betreft, zij zijn zich van helemaal niets bewust, ook hebben zij geen loon meer, want de gedachtenis aan hen is vergeten. 6 Ook hun liefde en hun haat en hun jaloezie zijn reeds vergaan, en zij hebben tot onbepaalde tijd geen deel meer aan iets wat onder de zon moet worden gedaan.

(#Ro 5:12) Daarom, zoals door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, en aldus de dood zich tot alle mensen heeft uitgebreid omdat zij allen gezondigd hadden.

Openstellen om Nog veel te leren

2006-12-01T12:13:00.000+01:00

"Leven zou maar saai zijn indien wij reeds alles kenden"

Indien iedereen reeds alles wist, zouden docenten in ieder geval zonder werk zijn.

Leerlingen hebben dikwijls het geduld niet om tot die stap te komen te beseffen en te aanvaarden dat er nog zo veel valt te leren.

Rond Gods wijsheid is er nog meer te leren. Deze is namelijk ondoorgrondelijk. Maar toch mogen wij een lichtpuntje zien. God is bereid om van Zijn wijsheid te delen met ons. Hij wil een geduldig blijvende leermeester zijn.

Wij moeten ons niet bedrieglijk voorhouden dat de mens alles wetend kan zijn. Dat is één van de grootste leugens die Satan (het Kwaad) ons voor houdt. Met die gedachte bedriegen wij ons zelf.

Wij allen zijn onvolmaakt en dragen schuld of tekortkomingen.

Wij moeten leren nederig zijn en God gewillig om van Hem meer te leren. Indien wij ons open stellen naar Zijn Woord zal Hij ons vol Liefde ook in raad en Daad bij staan.

Rijk vandaag Hem je hand. Roep Hem aan en vind uit wat je reeds gemist hebt.

Mensen behandelen op betere wijze dan zij doen

2006-10-31T13:43:00.000+01:00

God onze Vader,
Ik ben er bewust van dat ik geen echo mag zijn
van de wijze waarop mensen mij behandelen.

Geef dat mijn innerlijke zodanig bijgeschaafd wordt
dat ik een vat vol liefde wordt
en dat ik de mensen in mijn omgeving op de juiste wijze zal behandelen

Samen komen in huizen

2006-10-18T10:51:00.003+02:00

Bijbelstudie kan in de kleine huiskring gebeuren

Ten tijde van Christus kwam de Heer samen met zijn trouwste volgelingen in hun huizen en met de voetbende op de heuvels en in de open natuur.

Na Christus dood gingen de apostelen van het ene naar het andere dorp en kwamen zij in private huizen lezingen geven. Het was in de woningen van vrienden en kennissen dat de Christenen samen kwamen om dienst te houden. Meer dan alleen kleine Woordstudiegroepen, leverden de kleine ecclesiae een netwerk van doorgaande contacten, verhoudingen en groeiende Christenen.

Vandaag is het niet meer dan toen, maar nog wel belangrijker. De nood is veel hoger geworden. Het einde der tijden is dichter bij gekomen en nu zijn de mensen nog meer vervreemd geraakt van God dan in de eerste eeuwen van deze nieuwe tijdregeling. Men moet geen groot kerkgebouw hebben om samen te komen. Een eenvoudig huis, appartement of zelfs in openbare plaatsen als snackbars kan men samen komen.

De Broeders en Zusters in Christus, als navolgers van Christus, willen zich houden aan het Woord van God en durven terug kijken op de handelingen van de apostelen, welk ons voldoende voorbeelden hebben gegeven om mogelijkheden te vinden om een ecclesia waar te maken.

Zoals de kerk van de eerste Christenen groeide vanuit de huisgemeenschappen willen ook wij graag de kerk terug levendig zien worden in die kleine gemeenschapsvormen. Het gezin in de eerste plaats is het sleutelmoment voor het geloofsleven. Daarnaast staat de vrienden en kennissenkring. Voor Christus was de omgeving, de naaste zeer belangrijk, en in de kleine gemeenschap hoort ook alles te draaien rond die gemeenschap van gelijk zoekenden of gelijkdenkenden. Het is trouwens in die verbondenheid met het aanvaarden van Christus als hun Beloofde Redder of Messias, dat zij zich als Broeders en Zusters in Christus verenigt voelen als één gemeenschap. Verhalen vertellen, lachen, samen dingen doen maken deel uit van dat verenigingsleven of ecclesia werk. Veel meer is mogelijk dan de afstandelijkheid die een 'grote' kerk met zich mee brengt.

In de kleine kring vormen de mensen een inniger band met elkaar. Als zij samen de Bijbel bestuderen geeft dit ook al een inniger gevoelen van samen zijn en samen durven onderzoeken. Het gevoelen van samen onderweg zijn is belangrijk voor heel de gemeenschap. Elke bijeenkomst kan totaal verschillend verlopen terwijl er toch enkele typische zelfde elementen in voorkomen, waarvan het Breken van het Brood en Drinken van de Wijn de voornaamste symbolische tekenen zijn van de verbondenheid met Christus. In die unieke Gift van de timmermanszoon kunnen alle beroepen, alle rassen, alle culturen zich één voelen en gelijkwaardig naast een verdelende buitenwereld. Zij kunnen zich afzonderen van de tradities en gebruiken van die commerciële wereld en in alle eenvoud elkaars genegenheid betonen.

Het groeiproces zal veel makkelijker verlopen in de kleine gemeenschap dan in een grote kerk. In vele kerkgemeenschappen kan men meestal ook slechts een verdeling waarnemen van de actieve geestelijke groep en de passieve leken. Daar ziet men soms dat enkel de dienstondersteunende mensen de publieke gaven van leiderschap en lering bevestigd krijgen en kunnen bevorderen.

In de huiskerken, krijgt men familiale groepen waarin elke persoon zich met de gemeenschap verbonden kan voelen, maar eveneens taken kan opnemen. Van elke persoon wordt er verwacht dat zij rechtstreeks uit de Heilige Schrift leren en hun inzichten durven delen met de anderen. Het gezamenlijk lezen en overleggen met het Woord van God als Leidraad kan iedereen rechtstreeks beïnvloeden en wijsheid geven.

Wel is het zo dat men ver weg van Christus of van God kan zijn, terwijl in de kleine groep men Christus zeer nabij kan voelen. In de kleine ecclesia kan men God niet op een veilige afstand zetten. Bezoekers in de huiskerk hoeven zich niet dadelijk verplicht te voelen tot iets, maar men kan merken dat de vorm van kerk viering er makkelijker toe leidt om iedereen betrokken te maken met de eredienst.

Aan Christus Boodschap kan men niet voorbij gaan en meer dan in de grote kerkgebouwen kan men er bewust van worden dat men de Goede Boodschap ook verder moet dragen dan de muren van het kleine huis.

God wil dat de Boodschap van het Koninkrijk van God zich over heel de wereld verspreidt. Wij kunnen daar allen samen aan mee werken door te groeperen en elkaar te versterken. Door samen te komen en tijd met elkaar te delen rond het Woord van God kunnen wij er samen aan werken om ons doel te bereiken.

Om elkaar te laten vermenigvuldigen en verder leerlingen te maken kunnen wij beginnen in onze eigen kleine kring en van daaruit het laten groeien zodat er meer navolgers van Christus kunnen komen.

Mogen wij u verwachten op een van onze bijeenkomsten?

Lees meer op: Samenkomsten & in

Kleine huiskring ook mogelijke ecclesia

Christadelphians openen Tweede Ontmoetingsplaats in België

2006-09-12T12:39:00.001+02:00

Vindt ook recente versie:

Samenkomsten

Nieuwe Ontmoetingsplaats voor hen die de Bijbel beter willen leren kennen.

In België komen Broeders en Zusters in Christus op regelmatige tijdstippen in het AC te Heverlee, Leuven bij elkaar om het Laatste Avondmaal in herinnering te nemen. Aan de Memorial Service nemen enkel gedoopte broeders en zusters deel, maar de dienst kan door iedereen bekeken en gevolgd worden.

Naast de open ruimten van het AC gebruiken wij ook hun Meeting Room. Voor vergaderingen in het Centrum van Brussel hebben wij ook het geluk gehad at er een hotel ons een vergaderzaal ter beschikking heeft willen stellen.

Van af 19 September gebruiken wij naast het AC te Heverlee een nieuwe bijeenkomst ruimte, waar wij wel in een meer afgesloten omgeving kunnen vergaderen en Bijbelstudie houden. Het is centraal gelegen juist voor het voor het verkeer afgesloten gedeelte van de binnenstad te Leuven. Op de eerste verdieping van het Cultureel Centrum 30CC Romaanse Poort, Brusselsestraat 63, kan iedereen ons vrijblijvend komen opzoeken op dinsdagavonden. Daar gaat dit jaar ook onze cursus "De Bijbel Doeltreffend leren Lezen" van start en kunnen mensen te weten komen waarom wij best ook de Bijbel lezen en hoe het komt dat er zo veel scheef getrokken is en dat werk zo gehaat en bemind is geworden, maar nog steeds actueel is en een goede leidraad kan zijn voor ons.

In België zijn er weinig gedoopte Christadelphians, alsook moeten wij toegeven dat er niet veel mensen zijn of leden die zich bij ons ingeschreven hebben om op de hoogte te blijven.

In België aanschouwt men de Kerk als het grote establishment van de Katholieke Kerk. Maar wij zijn niet zulk een met rollenverdeling gegroepeerde organisatie waar verscheidene zusterorganisaties zorgen dat het geld blijft rollen om de uitvoerende priesters te bevoorraden.

Onze kerk mag niet al de programma's hebben die een grote kerk heeft, maar wij zijn er van overtuigd dat onze kerkgemeenschap datgene kan aanbieden wat het meest belangrijke is. Wij hebben een passie voor de Heer, hebben voor God gekozen en hebben vriendschap voor elkaar. De liefde die wij voor Christus prediken trachten wij ook zelf om te zetten in liefdevolle daden. In die verbondenheid met Christus ligt de eenheid van de Kerk. Wij hebben een medegevoelen voor kinderen en voor diegenen die zoeken naar een diepere verhouding met God. Alsook blijven wij hongeren voor God wiens Plan wij aan zo veel mensen mogelijk trachten kenbaar te maken. Wij durven bewust zijn van elkeen van onze gebreken, maar proberen die te overstijgen door samen te proberen elkaar te helpen te groeien en te worden als Christus.

Als open groep trachten wij de individuen op te vangen en het gevoelen te geven ook bij onze groep te mogen en te kunnen horen. Iedereen die geïnteresseeerd is willen wij de nodige hulpmiddelen aanbieden om zich op geestelijk vlak verder te kunnen ontwikkelen. Iedereen wordt uitgenodigd om zijn of haar ervaringen met ons te delen door hun verhaal te vertellen.

De plaatsen waar wij bij een komen hebben niets in vergelijking met wat velen in deze contreien van een kerkgebouw verwachten. Bij ons dus geen spitstorengebouw. Geen pilaren om te bijten. Liefst geen te grote ruimte waar men terzijde passief kan zitten. Maar mensen die zich verbonden voelen in de zelfde hoop en ervan overtuigd zijn dat het loskoopoffer dat Christus ons aan Zijn Vader heeft gegeven voor iedereen ter beschikking kan liggen.

Wij hopen dat diegenen die naar ons komen zich knus als thuis kunnen voelen, op hun gemak.

Met een drankje en een hapje willen wij samen een gemeenschap in Christus vormen, waar eenieder zich thuis kan voelen. Klein of groot, geschoold of ongeschoold, blank of zwart, rijk of arm, iedereen zou zich op gelijke voet moeten kunnen voelen en zijn of haar inbreng in de gemeenschap kunnen brengen. Elkeen kan wel iets vinden waar hij of zij kan in uitblinken en de hele gemeenschap ten nutte kan zijn.

Wat wij wel hopen is dat ook iedereen zijn mond durft open doen en durft mee gedachten wisselen om zo integraal deel uit te maken van de groep die wij samen willen opbouwen.

Onze open diensten staan ook voor u ter beschikking.

Lees ook > Wat onze kerk heeft of niet heeft

Update: TAGGED WITH:

Bijeenkomsten Een Ontmoetingsplaats Voor Hen Die De Bijbel Beter Willen Leren Kennen.

English version:

Meetings

Meetings Or Places To Come Together For Them That Want To Know Bible And Want To Improve As Christian.

De Klasrebel

2006-09-01T09:14:00.001+02:00

Vindt update van dit en andere artikelen: CATEGORY:

ARTIKELVERWIJZING

TAGGED WITH:

De eerste leraarsvergaderingen zitten er op en de leerlingen treden vandaag opnieuw weer aan. Op sommige televisieprogramma's en op bepaalde websites werden er reclames gebracht waar men de idee kon opdoen dat zij de leerlingen tot gedrag aanspoorden waar onze maatschappij eigenlijk niet mee gediend is.

Het gek doen kan misschien wel leuk lijken, maar als de fratsen het fatsoen te buiten gaan is het een ongewenst asociaal gedrag.

Reeds enkele jaren valt het op dat kinderen waarbij het niet zo goed gaat tussen de ouders de kinderen ook een gedrag gaan tonen dat duidelijke kenmerken heeft van knelpunten. Dikwijls zijn het kinderen van gescheiden ouders welke zich moeilijk een fijne houding weten aan te meten in de klas. Het zijn stoorzenders die het groepsverband verstoren.

Vanaf vandaag gaan de leerkrachten de rebellen in de school weer tegen het lijf lopen. Maar voor vele docenten is het een hoop om ook deze leerlingen op het rechte pad te krijgen en te stimuleren om positief tegen het leven aan te kijken. Ook willen zij de slechte leerlingen niet opgeven maar staan zij er voor om zich ten volle in te spannen en boeiend leerstofmateriaal aan te bieden aan hen die voor de volgende generatie zullen moeten gaan zorgen.

+ >

What to Do with the Classroom Rebel?
I'm glad God prompted me to see past John's defiant scowl.
by Phyllis Swartz

I look up as John swaggers into my seventh-grade English class and shoves his man-sized body hard into his seat. He's back again—this time from a weeklong suspension for beating up a sixth-grader.

When the opening bell rings, I write an introductory exercise on the chalkboard. The students begin writing.

Except John.

| Finish this article |

Schijnbaar onmogelijke opdracht

2006-09-01T06:39:00.001+02:00

vindt update van dit bericht en andere:
CATEGORY:

KERKPLANTING, VERKONDIGEN

TAGGED WITH:

Op het eerste gezicht lijkt de opdracht van Jezus om uit te trekken en te gaan verkondigen een onmogelijke opdracht voor ons.

Indien wij echter de Handelingen van de apostelen ter hand nemen zien wij dat wij niet alleen zijn met onze twijfels en moeilijkheden omtrent het verspreiden van het Goede Nieuws.

De Heilige Schrift lijkt vol onmogelijke verwachtingen of eisen. Vele opdrachten naar ons toe zijn ook niet haalbaar op menselijke kracht alleen. Ook Jezus vraagt ons om dingen te doen welke wij niet alleen kunnen verrichten. Maar aan de apostelen had Hij een Helper belooft welke op Pinksterdag is gekomen. Allen werden zij vervuld van de Heilige Geest en begonnen in vreemde talen te spreken, naargelang de Geest hun te vertolken gaf. Het was de Kracht van God welke hun mogelijkheden gaf naargelang de Geestesadem hun gaf uit te spreken.

Wij kunnen ook onze hoop uit drukken dat God ons zal begeleiden en ons de mogelijkheden zal geven om ons te laten spreken zoals God wil dat wij spreken. Zodat anderen ons als het ware in tongen de grote dingen van God zullen kunnen horen vertolken, dit wil zeggen in een taal die voor onze toehoorders verstaanbaar zal zijn en juist niet een soort wartaal zal zijn, maar in hun eigen taal.

Misschien is de tijd gekomen dat onder ons ook jonge mannen visioenen zullen schouwen en ouderen dromen zullen vertellen, als ware nieuwsberichten, waarschuwingen of profetische gedachten.

Bloed en vuur hebben deze aarde steeds omringd, maar walmende rook heeft misschien aan intensiteit toegenomen en tekenen zijn met de dagen der tijden duidelijker geworden. Het komt er op aan om de blinden nu te laten zien, welke tekens God ons gegeven heeft. Woorden van Leven kunnen wij aanbieden aan hen die willen horen. Aan ons is de taak gegeven die Blijde Boodschap te verkondigen.

God heeft Jezus als Leidsman en Verlosser verheven en naar Hem kunnen wij opkijken en Zijn voorbeeld trachten na te volgen. Dit heeft tot gevolg dat wij soms op de rand van de afgrond moeten stappen om verder te gaan. Onaangename confrontaties mogen wij verwachten indien wij de Heer willen volgen.

Ook Paulus voorbeeld kunnen wij ter harte nemen. In Damascus was hij vrijmoedig opgetreden in de naam van Jezus en hij probeerde ook de angst voor de oorspronkelijke leerlingen van Christus die bang waren voor hem als Saulus, de Christen vervolger, opzij te schuiven. Vertrouwelijk ging hij met de andere volgers van Christus om. Door gehoorzaamheid aan de Heer nam het werk van de gemeenschap toe en werd de Kerk door de Heilige Geest versterkt. Het ledenaantal nam toe onder de bemoediging van de Heilige Geest. en dat is waar wij vandaag ook op hopen, dat de Kerk verder mag groeien en waar zij leek doodgebloed dat zij terug mag opschieten en ontluiken om weer vrucht te dragen.

Dat de Heilige Geest ook ons zal bemoedigen en steeds meer mensen zal doen aansluiten ter verheerlijking van God.

Dat wij mogen gered worden en begeleid worden om op de juiste wijze het Woord van God te verkondigen en anderen aan te moedigen de juiste Weg te volgen en Gods Woord lief te hebben met de verwachting van het komend Koninkrijk van God.

Indien wij een zuiver perspectief hebben is het makkelijker om te leven voor het geloof. Wij mogen er op vertrouwen dat er een Kracht is die ons zal dragen.

Volharding en Bijbelstudenten

2006-08-31T18:17:00.002+02:00

Vindt update van dit en andere artikelen:

CATEGORY:

BIJBELSTUDENTEN, BIJBELSTUDIE, CHRISTADELPHIAN

TAGGED WITH:

De Bijbelstudent is diegene die zich er op toe legt om het Woord van God in de Heilige Schrift, de Bijbel, het Boek der boeken, grondig door te nemen, te lezen, te onderzoeken en het op te volgen.

" Wat ge nodig hebt is volharding, om Gods wil te doen en de belofte binnen te halen." (Heb 10:36 WV78)
Wij moeten proberen vol te houden om de wil van God te doen. Dat lijkt niet altijd makkelijk. Eerst moeten wij die Wil van God kennen en daarna moeten wij kunnen optornen tegen de tegenwind. Om de rit af te maken moeten wij er eerst aan beginnen. Wij moeten ook kunnen eindigen, zonder een opening naar een einde kunnen wij niets verwezenlijken.
Zo lang de wedstrijd niet afgelopen is moeten wij verder lopen. Zo lang ons leven verder loopt moeten wij er aan werken. Als u dat doet, krijgt u wat Hij heeft beloofd.
In dat leven dat voor ons ligt moeten wij ook durven stappen ondernemen en van richting durven veranderen. Oude dingen achter ons laten en nieuwe zaken durven op starten.
Sommige zaken moeten wij ook evalueren en nagaan of al die inspanningen wel de verhoopte resultaten opleveren. Bereiken wij datgene wat wij willen bekomen?

Christadelphians of Broeders in Christus zijn Bijbelstudenten of Bijbelvorsers waarbij het Onderzoek van de Bijbel één van de voornaamste punten uitmaken in hun leven. Daarnaast staat ook de verspreiding van het geloof, dat in deze tijden niet van een leien dakje gaat. Mensen met het Woord van God in aanraking brengen is wat wij trachten te doen.
Verscheidene Bijbelonderzoekers of Bijbelstudenten hebben raakvlakken met elkaar en voelen zich op de één of andere manier verbonden met elkaar als onderdeel van het Lichaam van Christus. Er kunnen gerust verschillen zijn tussen de gemeenschappen maar deze hoeven niet onoverkomelijk te zijn.

Verdraagzaamheid is een belangrijk kenmerk van deze verbintenis met Christus zijn Lichaam.
Het komt er op aan dat eenieder voor zichzelf zal moeten onderzoeken welke weg hij wil of zij wil opgaan. Zorgvuldig zal men moeten te werk gaan om tot inzicht te komen, door goed de Bijbel te bestuderen.

Op het internet kan men enkele platformen vinden waar men van gedachten kan wisselen met Bijbelvorsers en/of Bijbelstudenten; zo zijner het het algemene Bijbelonderzoekers Journal, Bijbelvorsers Forums, het Christadelphian Christadelphians Multiply Journal en het Christadelphia Forums - Webs, ook al is de aandacht maar pover: weinig bezoekers en weinig reacties.
Het internet is een medium van de onbekende gezichten, maar kan langs de andere kant dan ook weer deuren openen. In dat opzicht hopen wij met onze pagina's op het net toch mensen te kunnen aanspreken.

Op het net gaan wij misschien beter ook de blog's meer gebruiken om mensen te bereiken. Naast Christadelphian Ecclesia presenteerde Bijbelvorsers dit Blogspot ook wel, maar leek het niet te voldoen aan de verwachtingen. Daarom besloten wij in 2011 om dit over te dragen aan de WordPress Blogs.

Nu gaan wij echter onze aandacht meer toespitsen op werkelijke wereldse contacten om van daaruit alles verder te laten groeien. Wij vatten hierbij te Leuven aan met onze cursus "Bijbel doeltreffend leren lezen" die zich richt tot gelovigen zo wel als ongelovigen en geïnteresseerden de kans wil geven op onderzoek te gaan in de Heilige Schrift.

In de lessenreeks wordt de achtergrond van de Bijbelboeken nagegaan en hoe de Bijbel zichzelf interpreteert. er wordt gezien hoe het Oude Testament het fundament is van het Nieuwe Testament,hoe Gods beloften en hoe de Bijbelse Profetieën een rol in het wereldgebeuren hebben gespeeld en nog zullen spelen.

De Christadelphians of Broeders in Christus zullen diegenen die dieper op bepaalde zaken willen ingaan, de kans geven om verdere lectuur en ander materiaal ter beschikking te krijgen.

Iedereen is welkom van 8 uur tot 10 uur 's avonds waarbij de les zelf plaats heeft van 20u15 tot 21u30.

Op dinsdagavond: September:19; Oktober 03, 17, November 07, 14, 21, December 12.

Toegang is gratis & voor het cursusmateriaal is een vrijwillige bijdrage welkom, maar vrijblijvend.

Kerk niet bepaald gebouw

2006-06-01T13:49:00.001+02:00

Vindt update van dit en andere artikelen:

CATEGORY:

CHRISTENDOM, KERK, KERKPLANTING

TAGGED WITH:

Het valt op dat de meeste mensen als zij het woordje Kerk horen denken aan de klassieke gebedshuizen van de rooms Katholieke Kerk met de spitste torentoppen, glasramen in de hoge muren waaraan geestelijke prenten en beelden hangen.

Als wij bij het horen van Kerk enkel aan het gebouw denken missen wij de kern van de zaak.

Kerk kan zo wel verwijzen naar het gebedshuis, het gebouw, maar ook naar de mensen of de kerkgemeenschap.

In wezen is het zo dat als je de mensen uit het kerkgebouw weg haalt dat het zelfs geen kerkgebouw meer is. Misschien blijft er dan nog een monument over, maar zelfs dat hoeft niet.

In Vlaanderen zit dat beeld van een kerk nog zeer hard vastgeroest. Weinigen kunnen indenken dat een kerk ook in een gewoon gebouw of in een zaal kan zijn. Kerken, synagogen en tempels roepen bij hen stereotype beelden op. Ook al zijn er verscheidene protestantse verenigingen die hun diensten verrichten in tempels, denken vele burgers hier aan Griekse en Romeinse tempels en kunnen zich niet inbeelden dat het ook een modern gebouw kan zijn.

In de architectuur is er gelukkig ook vel verandert en veel variatie gekomen. Zelfs de moderne kerkgebouwen van Corbusier liggen reeds ver in het verleden, en ook bij de Katholieken zijn er andere bouwsels gekomen dan de Gotische of Romaanse stijl om hun erediensten in uit te oefenen.

Het gebouw vormt echter enkel de façade. De Kerk moet de eenheid van mensen zijn. De groepering die zich als doel heeft gesteld om God te dienen en te loven. De Kerk wordt gevormd door de gemeenschap van gelovigen.

Ten tijde van Paulus kwamen allerlei soorten mensen bijeen die zich er toe verbonden voelden volgelingen van Christus te willen zijn. er waren de medearbeiders van en in Christus, Apostelen, leerlingen en andere volgelingen. Mensen uit Joodse zo wel als uit heidense middens. Mannen zo wel als vrouwen, uit allerlei huizen of stammen en geslachten. (Romeinen 16:3-16) De essentie was zich verbonden te voelen in Christus en wel zodanig dat zij als broeders en zusters van elkaar waren. Zij geloven er namelijk in dat de Beloofde Verlosser Jezus Christus al de verdelende muren heeft afgebroken en iedereen één heeft gemaakt en allen doen geboren worden als Kinderen van éénzelfde God.

Daarom noemen wij elkaar ook Broeders en Zusters in Christus, omdat het dankzij Jezus Christus is dat wij dat voorrecht verworven hebben. De eenheid was duidelijk en echt onvervalst. Men begroette er elkaar met een zoen en een knuffel. En ook vandaag moet dat kunnen en moet de kerk een plaats voor welgemeende handdrukken zijn waar een omhelzing mogelijk is. De hele gemeenschap moet elkaar koesteren en liefhebben op een gezonde wijze.

In de beginjaren van de Christelijke Kerk kwamen de volgelingen van Jezus in elkaars huizen, tuinen of op pleintjes bijeen. Ook Paulus herkende de verschillen tussen al de mensen in die eerste kleine huisgemeenten, maar realiseerde zich dat zij één in Christus waren. Hij drong er op aan indien er mogelijke verschillen waren, deze bij te leggen en de verschillen onder elkaar te overschrijden. Wij moeten leren lief te hebben en elkaar respecteren in de naam van Christus. Het is juist die hechte verbondenheid in Christus die ons samen een kerkgemeenschap doet

Wij willen een kerkgemeenschap aanbieden waarin elkeen zich een waardig lid kan voelen. De groep bestaande uit verschillende mensen van verschillende oorsprong, wil een bron zijn voor aanmoediging en spirituele groei.

Isoleer je niet. Vind een kerkgemeenschap waarmee je betrokken kan geraken en actief mee dingen kan ondernemen en verscheidene relaties kan opbouwen om je te helpen groeien.

Verwacht dat God zichzelf toont door jouw verhouding met anderen. Durf een gemeenschap binnen te treden waar jij ook actief een deelgenoot van kan zijn op alle vlakken.